bulging stars

noten tijd

Thomas Blondeau

De jonge auteur Thomas Blondeau is dit weekend plots overleden aan een hartslagaderbreuk. Hij was amper 35. Het was vanmorgen even schrikken bij het lezen van dit bericht in de krant. Het kan soms snel en onverwacht gaan. Ook al was ik niet gek van zijn 'Donderhart' (zie ook SPOTblog zaterdag 4 mei 2013), zijn derde roman 'Het West-Vlaams versierhandboek' wil ik zeker lezen.
In diezelfde krant (De Morgen p. 10) een warme brief van Yannick Dangre (zie ook SPOTblog zaterdag 20 oktober 2012): De jongen met de honingpot. Mooi geschreven : '...en hou wat honing opzij als ik je kant opkom.'

'Een man die Ove heet' Fredrik Backman

Na een aantal jaren blijft mijn lievelingsboek 'Italiaanse schoenen' van de Zweedse super auteur Henning Mankell. Zowel zijn romans, detectives als kinderboeken zijn en blijven de beste. Deze 'Italiaanse schoenen' is en blijft voor mij top !
En jawel, gedurende de afgelopen 'lees' jaren zijn er reeds een heleboel boeken gelezen die mij ook hebben kunnen begeesteren, vandaar deze "SPOT blog" om ze vooral voor mezelf goed bij te houden.


Maar dan NU deze prachtige, ongelooflijke, fantastische ontdekking 'Een man die Ove heet' van Fredrik Backman.  Ik was al onder de indruk van 'De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween' van Jonas Jonasson (zie ook voorgaande SPOT blog zondag 18 augustus), maar deze 'OVE' gaat nog verder, is nog grappiger, wordt nog ontroerender.

Het verhaal : 'Ove is negenenvijftig jaar oud. Hij rijdt een Saab. Mensen noemen hem 'de bittere buurman'. Maar Ove is niet bitter, hij gromt alleen een beetje en hij heeft inderdaad niet steevast een glimlach op zijn gezicht. Als hij het ergens niet mee eens is, dan zegt hij dat. Vooral tegen zijn onmiddellijke omgeving, in de wijk waar hij woont. Elke ochtend loopt Ove een inspectieronde in zijn buurt. Hij verzet fietsen, bekijkt de inhoud van afvalbakken, hoewel hij al jaren geen voorzitter meer is van de vereniging van eigenaren. Maar achter deze pedante facade gaat een trieste geschiedenis schuil. Wanneer de pas gearriveerde nieuwe overburen op een novemberochtend per ongeluk zijn brievenbus pletten, vormt dat het begin van een komisch en hartverwarmend verhaal over onverwachte vriendschap, haveloze katten en de kunst van het achteruitrijden met een aanhangwagen...'

Het begint komisch, maar na een aantal pagina's krijg je de kans helemaal in en onder de huid van Ove te kruipen en komt er veel begrip voor deze man. Af en toe komt er zelfs her- en erkenning. Eenmaal begonnen, kan je niet meer stoppen met dit boek. Helemaal op het einde blijf ik ontroerd achter en kan zelfs mijn tranen niet meer bedwingen. F A N T A S T I S C H  boek  en absolute aanrader. Hij staat op mijn boekenrek te pronken dus voor al wie wil mag hem komen lenen ! Heel veel dank aan mijn man, die als geen ander beter weet hoe mij te ontroeren en begeesteren en me dit boek cadeau deed.

melk gezond voor elk

Swiss latte

'Buurvrouw' Vrouwke Tuinman

Met lichte tegenzin aan dit Nederlands avontuur begonnen en jawel, 't is een absolute meevaller geworden. 'Leuk' hoe de schrijfster je meeneemt in korte verhalen die zich afspelen in haar sociale blok waar ze zelf woont. Opgewekte, hoopvolle verhalen over mensen die het aandurven om samen te leven met alles erop en eraan. Goed gedaan en best wel een aanrader voor ieder die midden in de multiculturele stad leeft.

Swiss interiors

'Horen, zien, gezwegen' Stephan Mendel-enk

Ik begrijp de schrijver zijn opzet, maar naar mijn mening is hij er niet in geslaagd. Leuke en minder leuke Joodse familieverhalen die naar mijn mening iets te veel aan de oppervlakte blijven. Op de kaft staat : "Als een Woody Allen-film in Göteborg" en dat had men beter niet gedaan om dat je dan meteen ook een bepaalde verwachting schept.
Het verhaal : 'Aan de vooravond van de Bar mitswa van Jacob (de 13jarige verteller van deze familiegeschiedenis) besluit zijn moeder haar echtgenoot te verlaten voor een andere man, een goi nog wel. Voor Jacob begint een verwarrende tijd waarin ook nog eens zijn oma van moeders kant overlijdt. Jacob observeert zijn familie : Joden aan het uiteinde van de diaspora, die in Göteborg zijn beland en wier leven evenzeer bepaald wordt door de geschiedenis als door het heden...'
Al bij al toch graag gelezen ook al had het voor mij wat straffer gemogen.

Matterhorn

'De Verjaardag' Dimitri Casteleyn

Altijd leuk om een jonge Belgische schrijver (dichter / televisiemaker) te ontdekken. Dit is er zo één : Dimitri Casteleyn. De uitstekende roman 'De Verjaardag' is een origineel verhaal, sterk en spannend geschreven. Het verhaal speelt zich af vanaf oktober 1985 tot september 2001 : 'Gerard en Malila vormen samen een koppel en krijgen een zoon : Kasper, maar volgen allebei hun eigen agenda. Gerard, professor genetica en virologie aan de universiteit van Leuven, houdt er heel aparte ideeën op na en voedt Kasper op in een atoomschuilkelder. Zijn illegale Afrikaanse vriendin Malila moet mee ondergronds, verzet zich waar ze kan maar moet het onderspit delven...'.
Het verhaal doet je nadenken over verschillende thema's : "het leven" / "een relatie" / "opvoeding><ouderliefde" / "illegaliteit" / "overbevolking en de mogelijkheden van virologie" ... thema's die brandend actueel zijn.
Het hoofdpersonage 'Kasper', geboren en opgegroeid in een kelder doet sterk denken aan gruwelzaken als Jozef Fritzl, Natascha Kampusch en Dutroux.
Leuke trailer ook op YouTupe om het boek levendig voor te stellen. Boeiende ontdekking, een schrijver om zeker te volgen. Aanrader !

Swiss

een week vakantie in de Zwitsere bergen

My drug

Geen betere start van de dag !

'Blue Jasmine' by Woody Allen

Grote bewondering heb ik altijd al gehad voor Woody Allen. Een man die trouw blijft aan zijn eigen stijl. Ook nu weer met zijn laatste tragikomische 'Blue Jasmine' geschreven en geregisseerd door 'the master himself'. Hij weet zichzelf weer te overtreffen en deze Blue Jasmine kan zich zeker meten met zijn beste drama's. Sterk indringend vrouwenportret en ongelooflijke vertolking door Cate Blanchett. Wat zet die vrouw hier een prachtprestatie neer ! De regisseur neemt je mee in haar wereld en verhaal, om helemaal op het einde je toch weer te verbazen met de werkelijkheid. Wat een krachtig einde trouwens (voor mij 'maakt of kraakt' de eindscene een film).


Ik ben blij dat Woody na een reeks frivole omzwervingen langs Europese ansichtkaartbestemmingen  (Rome, Parijs, Barcelona, Londen) terug komt op eigen Amerikaanse bodem. Elke keer weer krijg ik meer respect voor deze 77jarige knappe man. Voor mij mag hij zo nog een tijd blijven doorgaan. De Oscar MOET dit jaar zeker naar Cate Blanchett gaan.