Gisteren gezien in de cinema en nu helemaal in de ban van 'The Hobbit" met o.a. Martin Freeman, Ian Mckellen en Richard Armitage. Heb genoten van de gewone versie van deze fantasievolle film. Ik wil ook wel wonen in zo'n Hobbit dorp. = Aanrader !
Een verhaal in een verhaal in een verhaal... Paul Auster (1947) schrijft in deze ongelooflijk fantastische roman (2003) over thema's als lot en tijd, maar past in "Orakelnacht" ook verschillende verteltechnieken toe. Het lijkt een onderzoek naar het schrijven, of staat het schrijven in dienst van het verhaal ?

"
Sidney Orr, de hoofdpersoon uit Orakelnacht, is zelf schrijver. Hij heeft zijn beroep een tijd niet kunnen uitoefenen omdat hij erg ziek was. Maar op de dag dat hij in een papierwinel van een Chinese eigenaar een blauw Portugees opschrijfboek koopt, begint hij weer. Het wordt een stormachtig verhaal, hij lijkt er helemaal door in beslag genomen. Ondertussen gaat het slecht met zijn goede vriend John Trausse, ook schrijver en zijn vrouw Grace, die raar reageert de laatste tijd. Hij is echter vooral in de ban van het nieuwe verhaal dat hij gaat schrijven en de vreemde gebeurtenissen die ondertussen voorvallen..."
Auster neemt je mee in zijn fantasie en verhaal. Zelfs de voetnoten groeien uit tot een heus eigen verhaal. Amai, wat heb ik dit boek graag gelezen ! Graag nog van dit. = aanrader ! .

Zoveel tijdschriften ! In de 'boekskeswinkel' koop ik tegenwoordig enkel nog mijn kranten. Ik ben al ruim tevreden met de weekendbijlagen van zowel De Morgen (De Morgen Magazine) als De Standaard (De standaard magazine). Uitzonderingen (afhankelijk van de al-dan-niet sexy man op de kaft) maak ik nog steeds voor het Engelse maandblad Attitude, natuurlijk voor zijn intervieuws. Ik ben al lang op zoek naar een inspirerend tijdschrift, maar haak wel af bij het (Nederlandse maandblad) Flow, wegens té flauw en enkel gericht op een vrouwelijk publiek. Zo kom ik bij Happinez (Nederlands mindstyle magazine), beter en net iets inspirerender. Deze week kocht ik Yoga (Vlaamse editie over gezondheid, spiritualiteit en lifestyle). Toch blijf ik mij afvragen waarom er geen inspirerend tijdschrift wordt gemaakt voor mannen ? Of hebben wij mannen, enkel interesse voor sport, wagens, politiek en blote tetten ? Vroeger had je nog het fantastische Amerikaanse blad "Wallpaper" maar dat heeft heel wat van zijn pluimen verloren. Het nieuwe "Monocle" weet mij ook niet te overtuigen. Dan blijf ik maar bij de aankoop van m'n wekelijkse kranten bijlagen en af en toe 'boekskes-doorbladeren' in de betere krantenshop.
Ik denk dat Brad Pitt vreselijk jaloers moet zijn op Ryan Gosling. Samen met regiseur Nicolas Winding hebben ze met "Drive" niet alleen een filmhit, het is een klassieker geworden. (zie ook blog SPOT van 16 juli).
Nu is er dus ook deze fantastische "Killing them softly" van Andrew Dominik.
De Nieuw Zeelandse regiseur Dominik had reeds een leuke filmervaring met "Mister Pitt" "The assassination of Jesse James by the Coward Roberd Ford".
"Mister Pitt" steekt zelfs Dominik financieel een handje toe, om deze "Killing them Softly" te kunnen maken. Het resultaat is verbluffend. De intro zet meteen de juiste toon. Ongelooflijke acteerprestaties en boeiende (maar net iets te lange) dialogen. Het geweld is bruut en zeer grof, het verhaal wat pover. Toch kan deze film mij niet overtuigen. IK blijf te veel terugdenken aan de grimme sfeer van 'Drive' waar Gosling mij wel kon pakken en waar de sfeer nog lang blijft nazinderen. Ik snak nu al naar een volgende film van Pitt waar hij nog eens in een andere rol wil stappen (zie "Burn after reading") en niet meer de stoere held wil uithangen. Toch een aanrader.
Waarom kennen we onszelf zo slecht ? Wat is de invloed van je familie op je leven ? Hoe kiezen mensen een partner ? Wat verwacht je van elkaar ? In "Hoe overleef ik mijn familie" schrijven psychotherapeut Robin Skynner en zijn voormalig patient, de door Monty Python en Fawlty Towers beroemd geworden John Cleese, in de vorm van een tweegesprek over huwelijk en gezinsleven, liefde, seks, relaties en kinderen.
'
client' John en zijn 'therapeut' Robin snijden in één lange dialoog heel wat onderwerpen aan. Dit boek met zijn verrassend goed geschreven dialogen vormt in feite een soort ongewone cursus. Het leest leuk en is een eenvoudige introductie tot therapie. Was tijdens mijn opleiding 'verplichte literatuur'.
Deze "Rosa candida" (2007) (oorspronkelijke titel : "Afleggjarinn") is blijkbaar de derde roman van de Ijslandse schrijfster Auour Ava Olafsdottir. Het is een ontroerend eenvoudig verhaal over een 'rosse' man van 22, die zijn vader en gehandicapte tweelingbroer achterlaat, en vertrekt op reis, zijn tocht naar volwassenheid. Arnljotur ontvlucht Ijsland en ook zijn dochtertje Flora en haar moeder Anna, om in een beroemde middeleeuwse rozentuin van een klooster te gaan werken. Zo mooi om de tocht met deze jonge man te mogen volgen. Alleen op het einde wanneer zowel zijn dochter als ook(de moeder van zijn dochter) Anna, bij hem komen wonen, wordt het te melig. Toch een leuk 'zondag-namiddag-lees-boek'.
Ook in De Singel en na de fantastische voorstelling van Harrell, Bengolea, Chaignaud & Monteiro Freitas deze 'The Heather Lang show' met Eleanor Bauer & Heather Lang. Twee vrouwen als dragqueen, het deed deugd na al dat 'zever' leed met Debby en Nancy. Deze voorstelling zweeft tussen een spiritueel praatprogramma en een teleshop 'infomercial'. Prachtige kleren, gedreven dames maar voor mij gingen de gevatte dialogen iets te snel. Nadien wist Eleanor Bauer me te vertellen dat ze het moeilijk had met dit vlaamse Antwerpse gereserveerde publiek. Uitbundigheid zit niet in onze cultuur. En toch kon ik deze voorstelling smaken.
De Deense film 'Den skaldede frisor' (of 'Love is all you need')van Susanne Bier met o.a. Pierce Brosnan, Trine Dyrholm en Kim Bodnia is een geweldige, ontspannen en ontroerende romantische verademing. Misschien wordt er niet altijd door iedereen even goed geacteerd, da's niet de hoofdzaak. Het loopt daar allemaal niet vlot en elke relatie krijgt zijn vreemde wending, maar het is een zalige film. Mag ik hem U van harte aanraden !
(Wel even verschieten van Ciro Petrone (die ik nog herken van die andere sterke film Gomorra 2008). Het vervolg van dat verhaal had ik wel willen weten...)