OK

'Er ist wieder da' Timur Vermes

"Zomer 2011, Adolf Hitler wordt wakker op een verlaten veld in Berlijn. Zonder oorlog, zonder partij, zonder Eva. Hij dwaalt rond in een volstrekt onherkenbare stad en al wie hij aanspreekt denkt dat hij een hilarische, sarcastische imitator is. In die hoedanigheid wordt Hitler een hype en begint hij zesenzestig jaar na zijn vermeende overlijden aan een televisie carrière..."

Deze 'Daar is hij weer' neemt een grappige start, maar hoe verder je in dit verhaal komt, hoe bevreemdender het allemaal wordt. Boeiend om de historische Hitler te volgen in deze hedendaagse wereld. Hilarisch om te lezen hoe Hitler zijn eigen website krijgt, zijn homepage vervolgens 'Führerhoofdkwartier' noemt, en als ringtone Wagners Walkürenritt instelt.

Ook zijn observaties over de hedendaagse Duitse maatschappij en politiek zijn lachwekkend.
Vreemd dat je op een bepaald moment sympathie krijgt voor het hoofdpersonage ... jawel ... Hilter. Toch niet evident om deze man sympathiek te vinden. Dit boek doet zeker ook nadenken over de mogelijkheid van geleidelijke indoctrinatie door één persoon. In onze samenleving zou een persoon als Hilter zo weer aan de macht kunnen komen en we zouden hem nog sympathiek vinden ook.  
Ik vond het leuk om te lezen met een frisse politieke kijk, maar het is niet mijn lievelingsboek geworden.

Rode kool met worst

Mijn "lievelings-alleen-zijn-kost" :

 Aardappelpuree met rode kool en worst.

'Stadt land Fluss' Benjamin Cantu

Ontroerend mooi en ingetogen verhaal over twee jonge boeren in opleiding die zich aangetrokken voelen tot elkaar. Op een secure, haast documentaire manier schetst Benjamin Cantu het boerenleven in de omgeving van Brandenbrug, in het oosten van Duitsland. Blijkbaar bestaat deze boerderij, een leerschool voor jongeren, ook écht. Mooie eenvoudige en onschuldige film met een sterk einde. Zeker niet flauw of melig, maar eerder gevoelig en vertederend. Aanrader.

Radio 1

Al dat gezeik over Radio 1, waarom spreekt men zo weinig over 'Touché' het fantastische radioprogramma van Friedl' Lesage, op zondagmiddag tussen 11u en 13u.
Elke week betrap ik mij erop dat ik denk "oh... dit gaat mij niet boeien..." maar elke week opnieuw weet Friedl' mij te verrassen met haar andere vragen in een bepaalde rust en ingetogenheid, waar de geïnterviewde meer begint te vertellen dan hij/of zij van plan was.
Vandaag opnieuw met het interview van Marc Descheemaecker (vroegere CEO van de NMBS). Radio 1 is goed bezig en er zijn alternatieven voor diegenen die zich eraan storen.

'Nymphomaniac' Lars Von Trier

Met een ongelooflijk sterke reclame campagne, is deze laatste Von Trier een must geworden. 'Nymphomaniac' is géén pornofilm, maar seks verkoopt da's duidelijk.  Ook aan sterren geen tekort : Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgard, Jamie Bell, Christian Slater, Shia Labeouf, Uma Thurman, Willem Dafoe en Stacy Martin. Maar ik denk dat Von Trier te veel in deze film heeft willen steken.

'Nymphomaniac', is een portret van een seksverslaafde vrouw, verteld door het hoofdpersonage, Joe, die zichzelf gediagnostiseerd heeft als nymphomane. De film is bijwijlen grappig, wreed, erotisch geil en soms ook erotisch totaal onaantrekkelijk met schokkende taferelen, maar vooral veel verhalen en passages uit het leven van deze Joe. De rauwe muziek van Rammstein past perfect bij deze film.  
De scene met fabelachtige Uma Thurman zal ik nooit vergeten. Die vrouw zet hier een glansrol neer wanneer ze samen met haar drie kleine kinderen komt kijken naar de plaats van het overspelige gebeuren. Hilarisch is deze scene. 
Het idee van de twee delen is storend, voor mij mag de film in zijn totaliteit getoond worden. Nu is het wachten op het vervolg, eind deze maand.

nice guy

Home alone

Alleen zijn ... niet mijn favoriet bezigheid.

De laatste jaren merk ik dat ik niet meer de sociale kameleon ben van weleer. Ik ben graag thuis, met zijn tweeën of met vrienden. Nu zit ik alleen thuis, voor lange tijd. Het vraagt wat van me. Ik moet enorm veel moeite doen om hier niet ongelukkig van te worden. Toch komt ook wel het besef dat ik niet moet overdrijven. Hoeveel mensen zijn er niet alleen. Zijn we niet altijd alleen in dit leven, op deze aarde ?
Ik ben enorm gecharmeerd door mijn vrienden. Blijkbaar kennen ze me goed en weten ze dat ik een extra opkikker nodig heb. Telefoons, sms'en en onverwachte bezoeken ... het overvalt me, maar het voelt ongelooflijk hartverwarmend aan. Langs alle kanten krijg ik uitnodigingen om te komen eten, een koffie te drinken in de stad of gewoon te pintelieren. Ik laat het me overkomen en neem elke uitnodiging aan.

'Burka Babes' Peter De Wit

"Opeens waren ze er. Twee dames in burka die opdoken in Sigmund. Het duurde niet lang of ze hadden de kleine psychiater uit zijn eigen strip verdrongen." Leuke strip net meegenomen van de BIB.

Neruda Leon Marcus

Mijn man is voor een aantal weken vertrokken naar Berlijn. Alleen thuis dus, maar niet voor lang.  Vanavond al meteen logement van mijn petekind. De eerste keer dat hij blijft slapen, best wel spannend. Vandaag overladen met tips van mijn bezorgde collega's, waarvoor dank. Tot zover is het ons al gelukt. Pap is op, nieuwe Pamper aan en nu bed in. Subiet rond middernacht eerste stop voor verse Pamper en nieuwe papfles. 't is heerlijk om peter te zijn.  
 

Berlijn

Mijn man heeft een atelier gevonden in Berlijn en vertrekt morgen voor twee maanden op avontuur en creatieve brainstorming. Vandaag net voor zijn vertrek nog grote kuis en inpakken. Benieuwd naar het resultaat. Donderdag twintig maart volgt er weer een vernissage.

My books

Confituur

Ik kijk elke week uit naar de boekenbijlage van "De Morgen". Met vandaag exclusief het eerste hoofdstuk van de nieuwe 'De Kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren' van Haruki Murakami, met even verder nog een originele boekbeschrijving door Saskia De Coster.

'De smaak van confituur' (het kleurrijke verbond van onafhankelijke boekhandels, die elke eerste woensdag van de maand tien tips geven) is fantastisch. Een zeer eigenwijs aanbod maar wel heerlijk fris en origineel.

Fijn dat deze krant blijft zoeken en durft experimenteren.

me myself and I

'Generatie V' Yolanda Buchel en Sandra Van Der Maarel

Toevallig las ik net een artikel van Wim Denolf in KNACK weekend (01 tot 07 januari p. 21) over het boek 'Generatie V'  : De angst voor 40, angst voor 50.

Vooral David Bainbridge geeft mij bevestiging : "De mannelijke midlifecrisis noemt de bioloog een fabel. Mannen kennen geen afgebakend hormonaal keerpunt en slechts een beperkte groep ervaart emotionele verwarring."

Ook nog : " We leven met angst naar de middelbare leeftijd toe, en zijn dan verrast dat het best meevalt om een midlifer te zijn. Negatieve effecten van de middelbare leeftijd hangen ook sterk samen met de houding die je op voorhand koestert. Wie er minder voor vreest, slaat er zich beter door..."
Misschien toch maar aanschaffen dat boek. Weer een reden om volgend weekend naar de 'bookshop' te gaan.