Philip Seymour Hoffman

                   Een groot verlies...

'NOORD feest' Bert Vanlommel

Gisteren nog eens goed kunnen dansen op een 'NOORD-feest'. Het zijn fuiven georganiseerd in bars en clubs van allochtone gemeenschappen of minderheidsgroepen om ontmoetingen tussen verschillende culturen en generaties te stimuleren. Veel allochtonen heb ik niet gezien en het publiek was vooral jong, zeer jong.
Dankzij deze betaalbare fuifgelegenheden buiten het reguliere clubcircuit is de toegankelijkheid en positief imago van Antwerpen Noord en Borgerhout vergroot. Bewijs dat zelfs onze Brusselse vrienden mee komen dansen. Prachtige locatie in de oude Peck fabriek, Kattenberg, Borgerhout. Vandaag kleine kater op bezoek.

ACT therapie

Na vier jaar opleiding F.F.T. (Functional Family Therapy), ben ik klaar voor een nieuwe therapie opleiding : ACT ! Vorige vrijdag eerste intensieve kennismaking en onderdompeling met sympathieke en beetje vreemde trainer Sara Bosmans.

ACT is een 3e generatie gedragstherapie. Een op acceptatie gebaseerde gedragstherapie, verdergaand op mindfulness. Het is een Functionele analytische therapie waar de nadruk ligt op acceptatie, mildheid, waarden en transcendent zelf. Het is een evidence based gedragstherapeutisch behandelingsmodel.
De effectiviteit van ACT is onderzocht en bewezen bij verschillende problematieken : depressie, angst, chronische pijn, psychose, diabetes, en arbeidsgerelateerde problemen.

Kernbegrippen in ACT :
- Experiëntele vermijding >< acceptatie.
- Fusie >< defusie (een gezonde afstand nemen van gedachten, ervan loskomen, kijken naar je gedachten i.p.v. vanuit je gedachten kijken.)
- waarden >< onduidelijkheden rond waarden (wat je belangrijk vindt in het leven, hoe je je als persoon wil gedragen, wat voor soort relaties je wil opbouwen...)

ACT gaat uit van een aantal observaties :

1. De alomtegenwoordigheid van psychisch lijden
2. De alomtegenwoordigheid van probleem oplossen
3. De menselijke capaciteit tot zingeving.

Het theoretisch kader spreekt me wel aan, vooral de praktische verscheidenheid in methodische aanpak.
Jawel, ik ga me intekenen voor deze boeiende opleiding.

vriezekou

'Shewasavisitor' Marc Vanrunxt en Jan Martens

Voor mij moet dans, dans blijven ! Dit was niet zo bij de voorstelling 'she was a visitor' met Truus Bronkhorst in choreografische samenwerking tussen Marc Vanrunxt en Jan Martens.

Natuurlijk ben ik bevooroordeeld en absolute fan van Choreograaf en danser Jan Martens. Ik hou van zijn frisse, gedurfde kijk maar vooral ook van zijn dynamiek. Marc Vanrunxt begrijp ik meer binnen zijn conceptuele dans, waar ruimte en publieke aanwezigheid vooral de dynamiek uitmaken.

Nu dus deze trage, zeer sobere voorstelling. Ik noem het bewust geen dansvoorstelling omdat het dat ook niet is.
Een paar uur na de voorstelling ontmoet ik Truus in de frituur. Ik feliciteer haar met de voorstelling want ze heeft dat sterk en strak gedaan, maar het is niet mijn ding. Volgende keer wil ik terug bewegende lichamen zien die zuchten en zweten, maar vooral laten zien dat dans ook communicatie is via lenige lichamelijkheid.
Succes met de voorstelling Jan.   

'Nymphomaniac 2' Lars Von Trier

Toch wel een teleurstelling dit tweede deel. Ik was de sterke scherpe sfeer van deel één verloren, deel twee is veel minder overtuigend en onderhoudend. Het tweede deel is nog grauwer en triester, maar het begrip voor "Joe" was ik kwijt. Zeker niet de beste Lars Von Trier, en als je deze Nymphomaniac dan toch wil bekijken dan best in één stuk of het pas herwerkte epos van vijf en een half uur. Dit verhaal heeft zijn tijd en opbouw nodig.  
Charlotte Gainsbourg is zichzelf : sterk en broos tegelijk en vooral naakt ! Maar glansrol in deel twee is voor Jamie Bell in de toch wel zeer bizarre rol van sadistische beul

OK

Philippe Bailleur

Naast mijn privé praktijk werk ik voltijds als gezinstherapeut voor een kleine vzw met zo'n zeventig medewerkers. Samen met drie andere collega's sta ik in voor de 'talent-spotting' binnen deze organisatie.

Voor deze 'talent-spotting' krijgen we feed-back en supervisie van Philippe Bailleur. Een gedreven man met een totaal andere visie, achtergrond en opleiding, maar vandaar een aparte match. Met zijn eigen blog en boek 'architect van je organisatie' helpt hij ons enorm vooruit. Zo krijgen we een leuke mix en wisselwerking van "marketing meets non-profit".  

"ik heb een diepe fascinatie voor mensen en vooral voor hoe mensen zichzelf doen. Ik hou er van om inzicht te verweven in de manier waarop iemand zijn excellentie neer zet of zijn excellentie blokkeert. Als coach doe ik niets liever dan mensen ondersteunen richting het ontpoppen van hun volle potentieel...".

Het is leuk en boeiend samenwerken met deze knappe man. Dit proeft naar meer.

'Smoking kids' Frieke Janssens

Letters

'Pauline en Paulette' Frank Van Laecke

In eerste instantie zou ik nooit een ticket kopen voor deze voorstelling. Theater, toneel en zeker musical zijn niet direct mijn ding. Maar een uitnodiging van J.P. sla ik niet af. Dus eerder ingegaan op het aanbod voor een gezellige avond uit, dan wel de prioriteit om naar deze musical te gaan kijken.

 

Lieven Debrauwer heeft er zijn 'one-hit-film-wonder' van gemaakt, Frank Van Laecke nu dus deze eenvoudige, soms ontroerende, maar vooral grappige, musical met teksten van Allard Blom en muziek van Dirk Brossé.

Vreemd dat op de affiche geen namen van acteurs staan, temeer omdat ze het er best wel goed van af brengen. Erna Palsterman (pauline), Liliane Dorekens (Paulette), Marilou Mermans (Cécile) en An Vanderstighelen (Martha) doen dat goed. Ik heb nog eens goed gelachen en vooral een gezellige avond gehad in zeer goed gezelschap.

'De mensheid zij gesprezen' Arnon Grunberg

Grunberg in zijn beginjaren, ik lees hem liever nu. 'De mensheid zij geprezen' is een provocatie van iedereen die gelooft in de goedheid van de mens. In maart 2002 heeft hij voor dit boek de Gouden Uil ontvangen. Het is zeker een literair feest maar geef mij toch maar zijn latere werken waarin hij op een rauwe manier de mensheid beschrijft.

'The wolf of Wall street' Martin Scorsese

Leonardo DiCaprio is zo grof, vulgair en manipulatief in The Wolf of Wall street dat je haast niet gelooft dat het gebaseerd is op een echt gebeurd verhaal.
Het is een film over de rise and fall van de gladde geldwolf Jordan Belfort, over vriendschap tussen mannen die in hun eigen fantasiewereld leven met hun eigen regels. Maar het is vooral een grappige film met betrekkelijk weinig geweld. En een kleine glansrol voor Joanna Lumley.
Ik citeer hier heel terecht 'Grrrronda' (P.B. Gronda colum in Knack Focus p.8) : "Er zit geen moraal in de film, er zit geen les in. Het is gewoon ... Ja ... plezant...".
Ik heb ervan genoten, nog eens goed gelachen maar een Oscar hoeft hij nu ook weer niet te krijgen.

Baard

 

Zo kan het ook in de stad